Geschiedenis van de mijn van Waterschei Waterschei is een oud gehucht van Genk, waar in de negentiende eeuw een aantal verspreide huizen en hoeves staan.   In 1906 wordt in Waterschei de eerste concessie toegewe- zen aan André Dumont-sous-Asch. De mijn van Water- schei gaat in 1924 in productie. De mijngebouwen en cité van Waterschei worden grotendeels in eenzelfde, herkenba- re stijl opgetrokken, naar de ontwerpen van architect Gaston Voutquenne (1882-1940).   Blikvanger van de bedrijfsgebouwen is het hoofdgebouw (1920-1924), waarbij sobere art-deco elementen en een opvallende toren het uiterlijk bepalen. Naast bureelruimtes vonden hier ook de badzalen, lampenzalen, garages en magazijnen een onderdak. Schachtbok II, inmiddels beschermd en gerestaureerd, staat nog steeds op het voormalige mijnterrein. De ontwikkeling van de mijncité van Waterschei was vóór de komst van Voutquenne als architect naar Waterschei in 1912 al in volle opbouw. Ingenieur J. Verwilgen had een strak rasterschema opgezet met evenwijdig lopende straten waarlangs de wijk opgebouwd zou worden, in de onmiddelijke omgeving van de Meridiaanlaan. Het strakke rasterplan van de cité industrielle werd door Voutquenne overboord gegooid in het voordeel van losse structuur van de cité-jardin. Hij ontwierp een tuinwijk waarin kronkelende wegen en aandacht voor groen, een aangename woonomgeving moesten creëren voor de werknemers van de mijn. Voutquenne verving het idee van een centrale, rechte as door een grote, centrale lus, die de wijk als het ware omarmt.   Het hoofdgebouw van de mijn van Waterschei werd opgetrokken in een sobere art-deco stijl. Het ziekenhuis aan de André-Dumontlaan, een reeks logementshuizen, de economaat en de Sint-Jansschool kregen stilaan vaste vorm. In de jaren dertig zette de uitbreiding zich voort met de opbouw van nog een reeks ingenieurs- en bediendenwoningen. In totaal zouden een duizendtal woongelegenheden opgericht worden in de cité-jardin van Waterschei. Als de meest imposante getuigenis in de wijk kunnen we niet naast de statige Christus Koningkerk van Waterschei. Aan de bouw van dit sinds 2002 beschermde monument werd begonnen in 1935.
In 1909 werd te Waterschei begonnen met de boringen. Deze boringen waren technisch moeilijk omwille van het grote gevaar op waterdoorbraak en pas in 1921 werd de eerste kolenlaag op een diepte van 658 meter bereikt.   Waterschei werd één van de zeven mijnzetels uit het Kempens steen-koolbekken en de steenkool-productie in de mijn van Waterschei startte in 1924. De heidegronden waren ideaal om een volledige site rond de mijn te ontwikke-len. De aanleg van de cités of tuinwijken startte in 1914 maar werd stopgezet tijdens de Eerste Wereldoorlog en pas in 1925 hervat. Zij werden gebouwd in de typische Engelse cottagestijl uit het begin van de 20e eeuw. Onmiddellijk na de Tweede Wereldoorlog werd er nog een nieuwe tuinwijk aangelegd. Om het vele werk te kunnen uitvoeren werden gastarbeiders aangetrokken.   De mijnen waren echter zwaar verlieslatend en als gevolg hiervan werd de mijn van Waterschei gesloten in september 1987.  De mijnterreinen zijn bestemd voor een bedrijvenpark en het mijngebouw, dat in 1993 werd geklasseerd als beschermd monument, werd gerestaureerd.
“Ultramarathon?”   To those who know, no explanation is necessary .... To those who do not know, no explanation will suffice.
NIEUWSBRIEF NIEUWSBRIEF Actiefoto’s Actiefoto’s Diploma Diploma Resultaten Resultaten Links Links Ontstaan Ontstaan Reacties Reacties Contact Contact MEDIA MEDIA COAL MINERS’ TRAIL SONG COAL MINERS’ TRAIL SONG UPDATE NIEUWS UPDATE NIEUWS INSCHRIJVING INSCHRIJVING HOME HOME Limiet Limiet Deelnemers Deelnemers Mijngeschiedenis Mijngeschiedenis ROUTE NAAR CM-TRAIL ROUTE NAAR CM-TRAIL The coal miners’ trail 42 K  Marathon trail run & 28 K  & 14 K  TRAIL